Wat is chromatografie?

Twee fasen

Bij chromatografie beweegt een mengsel, meegevoerd door een mobiele fase (een vloeistof of gas), langs een stationaire fase, bijvoorbeeld het pakkingsmateriaal in een kolom. Elke stof heeft een eigen ‘voorkeur’: hoe sterker een stof wisselwerkt met de stationaire fase, hoe langer ze in de kolom blijft.

Zo wordt een mengsel in de tijd uit elkaar getrokken: verschillende stoffen komen op verschillende momenten aan het eind van de kolom aan.

Bronnen: [1]

Normaal en omgekeerd

Bij vloeistofchromatografie bestaan twee veelgebruikte combinaties. In normal-phase chromatografie is de stationaire fase polair en de mobiele fase apolair. In reversed-phase chromatografie is het omgekeerd: een apolaire stationaire fase en een polaire mobiele fase. Reversed-phase is de meest gebruikte vorm.

De keuze bepaalt welke stoffen eerst komen. In reversed-phase komen polaire stoffen doorgaans eerder uit de kolom dan apolaire.

Bronnen: [1]

Retentietijd

Het moment waarop een stof de detector bereikt, heet de retentietijd. Die wordt bepaald door de wisselwerking van de stof met de stationaire en de mobiele fase. Onder vaste omstandigheden, met dezelfde kolom, vloeistof, temperatuur en stroomsnelheid, is de retentietijd van een stof goed reproduceerbaar.

Verander je één van die omstandigheden, dan verschuift de retentietijd. Een retentietijd zegt dus alleen iets in combinatie met een volledig beschreven methode.

Bronnen: [1]

Isocratisch of met gradiënt

De samenstelling van de mobiele fase kan tijdens de meting gelijk blijven (isocratisch) of geleidelijk veranderen (gradiënt). Een gradiënt helpt om stoffen met sterk verschillende eigenschappen binnen één meting goed van elkaar te scheiden.

Bronnen: [1]

Gerelateerde onderwerpen

• HPLC: hoe ontstaat een zuiverheidspercentage?
• Massaspectrometrie: wat weegt een molecuul?